

Яңыраҡ ҡан баҫымы юғары күтәрелгәс, дауаханаға килдем. Бөгөн алтынсы көн инде. Иртән яҡтырыу менән тышҡа ҡарайым. Терапия бүлегенең өсөнсө палатаһы алдында ике йәш ҡайын үҫеп ултыра. Береһе – бейегерәк, икенсеһе – тәпәшрәк. Хас апайлы-һеңлеләр кеүек. Мин килгәндә япраҡтары күберәк йәшел ине, ә кисә көн йылы, ҡояшлы булғанғамы, шуға ла улар күҙ алында һарғайған кеүек.
Тәҙрәгә ҡарайым да, улар менән һөйләшәм. Ҡайындар миңә япраҡтарын елпелдәтеп, шыбырлашып өндәшкән кеүек:
– Һаумы, апай, хәлдәрең нисек? Бөгөн йоҡлай алдыңмы? Кәйефең шәпме?
Мин дә яуап ҡайтарып:
Венера Мөслимова.
Благовещенка ауылы.
Венера Мөслимова.
Благовещенка ауылы.